•  
  •  
  •  
  •    
  •   
  •  
  •  

Haberler

Son Eklenenler

Vizyondakiler

Gelecek Program

TV'dekiler

Sosyal ağlarda takip et!
Korku tünelini facebookta takip edin Korku tünelini twitterda takip edin
Hikayeler
DOGRU! - gergin - hep korkunç derecede gergin olmusumdur ve hala da öyleyim; ama deli oldugumu neden söylersiniz ki? Bu hastalik duyularimi keskinlestirdi; yok etmedi ya da onlari köreltmedi. En çok da isitme duyumu. Dünyada ve cennette olan her seyi duyardim. Cehennemden de çok ses duydum. Nasil yani, deli miyim? O halde dinleyin! Ve hikayenin tümünü nasil saglam ve sakince anlattigimi görün.

Fikrin ilk olarak beynime nasil girdigini anlatabilmem mümkün degil; ama bir kere içime isledikten sonra, gece gündüz pesimi birakmadi. Amaç yoktu. Tutku yoktu. Yasli adami severdim. Bana hiç yanlisi olmadi. Hiç hakaret de etmedi. Parasinda gözüm yoktu. Sorun sanirim gözüydü(1)! Evet, oy ...
Büyük büyük annem, çok sik hasta olurdu, sonunda birkaç gün komada kaldiktan sonra hayatini kaybetti. Büyük büyük babam, hayatinin tek aski, 50 yildan fazla süredir birlikte oldugu esini kaybedince inanilmaz derecede yikilmisti. Çok uzun bir süredir evlilerdi ve sanki birbirlerinin en derin düsüncelerini bile biliyorlardi.

Doktor, büyük büyük annemin öldügünü açikladiktan sonra, büyük büyük babam, onun ölmedigi konusunda israr ediyordu. Görevliler onu, esinin bedeninden uzaklastirmak zorunda kaldilar, böylece defin islemlerine baslayabileceklerdi.

O zamanlarda evlerinin arka bahçesinde defin için alanlari vardi ve naasin vücut sivilari bosaltilmazdi. Uygun b ...
Istirap çesit çesittir. Yeryüzünün lanetleri biçim biçim. Gökkusagi gibi engin ufka uzanmak, renkleri o kemerinki kadar çesitli -uzaktir da, onun kadar iç içe degil. Engin ufka gökkusagi misali uzanmak! Bu güzellikten nasil oldu da böylesi bir sevimsizlik çikarabildim? Baris akdinden kederin bir benzerini? Etik der ki, kötü iyinin bir sonucudur, bu yüzden de neseden üzüntü dogar. Hem geçmisteki mutluluk simdinin kederidir, hem de istiraplar olmus olabilecek coskulara dayanir.

Vaftiz adim Egaeus; aileminkinden ise söz etmeyecegim. Yine de çevrede miras aldigim kasvetli, karanlik malikanelerimden daha saygin bir yapi yoktur. Soyumuza hayalperestler irki denmistir; ki birçok dikka ...
Siradan bir aksamdi. Yagmur damlalari ayin kasvetli ve hüzünlü suratini çize çize yere düsüyordu. Biraz sonra ay, bu damlalardan kurtulmak için gölgeli bulutlarin ardina saklanacakti. Kediler bu seyrek damlalardan sikilmis bir sekilde, yeni bir parça yemek bulma umuduyla çöpleri karistiriyorlardi.

O ise; her zamanki gibi evinde oturuyordu. Isinin verdigi yorgunluk umurunda degildi çünkü; en sevdigi klasik müzik parçasini dinliyordu. Bu parça; onun hayati boyunca hissettigi tüm duygulara hitap ediyordu. Belki binlerce kez dinlemisti ve bir o kadar daha dinleyecekti, o yüzden her bir notayi tek tek biliyor ve takip ediyordu. Yalniz bir fark vardi. Bu sarki, ‘o sarki’ degildi. Evet, bir ...
Bir ses duydu, bir çitirti. Kafasini mümkün oldugunca sesin geldigi yöne çevirdi. "Kim o" Kim var orada? dediyse de, yanit alamadi. Bir kez daha denedi sansini ama sorusu, sessizlik tarafindan cevaplandi. Içindeki merak, yerini korkuya birakiyordu. Solugunun sesi, evinin duvarlarinda son buluyordu.

Algiladigi sadece karanlikti. Karanligin ufkunda ise; parilti vardi. Bu pariltinin da "digerleri gibi" oldugunu seziyordu: O'nu rahat birakmayan varliklar, suratlarina oturmus igrenç bir gülümsemeyle yaklasiyorlardi. Sonra da defalarca etrafinda dönüyorlardi. O'na degecek kadar yaklasip, hiçbir sey yapmiyor, ardindan sessizce uzaklasiyorlardi.

O, pariltinin iyice yaklast ...